กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
พูดจบเหอเซียงก็เดินออกไป พร้อมไม่ลืมปิดประตูให้ด้วย
เสิ่นเยว่เดินวนไปวนมาในห้องด้วยความหงุดหงิด สายตามองไปรอบ ๆ อย่างรวดเร็ว ถึงขั้นใช้มือคลำตามผนังอย่างระมัดระวัง เพื่อตรวจดูว่ามีที่ซ่อนคนหรืออะไรทำนองนั้นหรือไม่ พลางพูดอย่างหัวเสียว่า “เรื่องวันนี้ เธอห้ามพูดออกไปเด็ดขาด”
หลี่จินเหอขยับเท้าสองก้าว เดินไปใกล้ประตู พลางพูดอย่างน้อยใจ “ฉันพูดออกไป? ฉันจะพูดกับใคร? ฉันก็ไม่เข้าใจ เขาไม่ได้ชอบเธอเลยสักนิด แล้วทำไมเธอต้องไปฝากความหวังไว้กับเขาแบบนั้นด้วย”