กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หลี่จินเหอเบือนหน้าไปมองเธอ “คุณรู้ไหมว่าร่างกายฉันไม่ค่อยดี?”
เหอเสี่ยวฮวาชะงัก “ดู ๆ ไปก็ยังดีอยู่นะ ไหน ๆ เธอก็มีบุตรไม่ได้แล้ว ก็ค่อย ๆ พักฟื้นบำรุงร่างกายไปเถอะ ดูอย่างตอนที่ฉันคลอดพวกเธอสิ คลอดลูกได้วันที่สามก็ต้องลงนาไปทำงานแล้ว ไม่เห็นเป็นอะไรเลย”
จู่ ๆ เธอก็หัวเราะออกมา “แม่ คำพูดของแม่ทำให้ฉันฟังแล้วรู้สึกไม่สบายใจมาก ๆ”
เหอเสี่ยวฮวาไม่เคยได้ยินเธอพูดด้วยน้ำเสียงแบบนี้มาก่อน ชั่วขณะนั้นแม้แต่เสียงร้องไห้ก็หยุดลง