กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 88 ลูกประคำพุทธะ
โหลวเสี่ยวอี่รู้ดีว่านี่คือมารดากำลังกล่าวอย่างถ่อมตน เดิมทีสมัยที่มารดายังเป็นคุณหนูอยู่ในจวนแม่ทัพ ก็นับเป็นหญิงสาวผู้ปราดเปรื่องคนหนึ่ง ไฉนเลยจะถึงขั้นเขียนคำกลอนคู่สักคู่หนึ่งไม่ได้ อีกอย่างก็ไม่ใช่การสอบบุ๋น เป็นเพียงวัดโดดเดี่ยวในเมืองเล็กๆ แห่งหนึ่ง จะเขียนดีหรือไม่ดี แท้จริงแล้วก็ไม่ได้สลักสำคัญถึงเพียงนั้น ใครเล่าจะมาจู้จี้จุกจิกอะไรจริงจัง?
"หัวข้ออะไรหรือขอรับ? แง่มุมไหน? มีเงื่อนไขอะไรไหมขอรับ?"
โหลวเสี่ยวอี่ก็ไม่ได้เกรงใจ นับว่าไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร มารดาว่าอย่างไรก็ทำตามนั้นก็พอแล้ว