เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 82 ความลำพองผยองเดช
โหลวเสี่ยวอี่พุ่งตัวออกไปได้หลายสิบลี้ ด้านหน้าถัดไปก็คือตำบลใหญ่แห่งหนึ่ง เลี้ยวซ้ายมุ่งหน้าไปทางเหนือตามทางเล็ก จึงจะเป็นจุดที่เขาซ่อนม้าเอาไว้ ทว่าในเวลานี้เอง เขากลับหยุดฝีเท้าลงเสียก่อน เพราะตรงหน้าของเขาปรากฏร่างหนึ่งขึ้น เหลียงควงเหรินนั่นเอง!
"ข้าต้องการหนอนเส้นแดงที่เหลือของเจ้า ชั่วคราวนี้ยังไม่มีศิลาวิญญาณให้ เอาไว้ค่อยว่ากันทีหลังแล้วกัน!" เหลียงควงเหรินกล่าวอย่างไม่ยี่หระ
โหลวเสี่ยวอี่ถอนหายใจเฮือกหนึ่ง สุดท้ายก็หนีไม่พ้นจริงๆ ตั้งชื่อผิดมีได้ แต่เรียกฉายาไม่เคยผิด เดิมทีเขาคิดว่าคนอย่างเหลียงควงเหรินที่มีนิสัยลำพองผยองเดชและวางตัวเป็นอิสระเช่นนี้ เวลาทำอะไรย่อมเปิดเผยและตรงไปตรงมากว่าพวกที่ปากปราศรัยน้ำใจเชือดคอมากมายนัก
เขาคาดเดาถูกแล้ว อีกฝ่ายดักปล้นกลางทางอย่างเปิดเผย ดูปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นงานถนัดที่ทำมาแล้วไม่รู้กี่ครั้งกี่หน