กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 47 พี่สาวรองสกุลหลี่
เมื่อบรรเลงจบเพลง หลี่ซานหลางก็ร้องชมเสียงดัง แต่ฟังดูไม่จริงใจนัก แม้โหลวเสี่ยวอี่จะรู้เรื่องดนตรีจำกัด แต่ช่วงนี้ฟังมามาก จึงพอมีความเห็น ฝีมือของหญิงผู้นี้แม้คล่องแคล่ว แต่ยังห่างไกลจากระดับปรมาจารย์ เทียบกับนางคณิกาดนตรีในหอเฉาเฟิ่งก็ยังด้อยกว่ามาก ไม่รู้ว่านางเข้าจวนสกุลหลี่มาเป็นนักดนตรีประจำบ้านที่ได้รับการยกย่องได้อย่างไร?
เขามองหลี่ซานด้วยความสงสัย หลี่ซานกระอักกระอ่วนเล็กน้อย ก่อนโยนภาระให้คนอื่น
“พี่รอง พี่พูดเองเถอะ! ข้าทำเรื่องนี้ไม่เป็น เพื่อพาคุณชายโหลวมาจวนสกุลหลี่ ข้าเกือบเอาชีวิตทิ้งไว้ที่ทะเลทรายโกบี ถือว่าข้าทำเพื่อพี่มากพอแล้วกระมัง?”