เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ชายคนนั้นถือโทรศัพท์มือถือไว้ ถามอย่างระมัดระวัง "ท่านผู้นำครับ แล้วเงินก้อนนี้..."
"ในเมื่อเป็นน้ำใจที่เขามอบให้พวกนาย ก็รับไว้เถอะ"
ลู่หวยเหนียนหัวเราะพลางเอ่ย "เดี๋ยวค่อยนำไปแบ่งให้คนอื่นๆ หน้าที่ที่ควรทำก็ยังคงทำให้ดีต่อไป"
หัวไหล่ที่เกร็งแน่นของชายคนนั้นผ่อนคลายลงในที่สุด แต่น้ำเสียงกลับยิ่งจริงจังหนักแน่นขึ้น
"รับทราบครับ ท่านผู้นำ!"
เขาเหลือบมองสหายร่วมทีมที่อยู่ข้างๆ อีกฝ่ายเดาผลลัพธ์ได้จากสีหน้าของเขาแล้ว จึงอดไม่ได้ที่จะเผยรอยยิ้มออกมาบนใบหน้าเช่นกัน
ชายคนนั้นไม่ได้วางสายทันที หากแต่เอ่ยต่อว่า "ยังมีอีกเรื่องหนึ่งครับ คุณหลินต้องการเซิร์ฟเวอร์ชุดหนึ่ง หวังว่าพวกเราจะช่วยประสานงานให้ได้ครับ"
"เซิร์ฟเวอร์งั้นหรือ?"
น้ำเสียงของลู่หวยเหนียนเจือความประหลาดใจเพิ่มขึ้นมาสองสามส่วน
ชายคนนั้นรายงานความต้องการที่หลินอวี่เสนอทีละข้อ และส่งรายการที่รวบรวมเรียบร้อยแล้วไปให้