กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลินอวี่ไม่ได้รีบร้อนสตาร์ตรถ
เขาถือโทรศัพท์ให้มั่น แล้วพูดพลางยิ้มว่า "กำลังคิดถึงหนูอยู่ไง"
มุมปากของอวี๋อวี๋ยกยิ้มขึ้นมาทันที ทันใดนั้นก็คล้ายกับนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงส่งเสียงฮึอย่างแง่งอนพลางเบือนใบหน้าเล็กๆ ไปด้านข้าง
"หลอกคนอื่นอีกแล้ว หนูไม่เชื่อหรอกค่ะ!"
ปากพูดแบบนั้น แต่สีหน้าท่าทางดีใจของเธอกลับปิดบังไว้ไม่มิดเลยแม้แต่น้อย
หลินอวี่แกล้งถอนหายใจ "พ่อคิดถึงหนูจริงๆ นะ ถ้าหนูไม่เชื่อ พ่อจะเสียใจแล้วนะ"
เจ้าตัวเล็กจึงรีบหันขวับกลับมา จ้องมองใบหน้าของเขาอยู่สองแวบ สุดท้ายก็โบกมือน้อยๆ อย่างจำใจ
"ก็ได้ค่ะ งั้นอวี๋อวี๋เชื่อปะป๊านิดนึงก็ได้"
พูดจบ เธอก็ไม่รอให้หลินอวี่ตอบกลับ รีบยื่นหน้าเข้ามาใกล้หน้าจออย่างตื่นเต้น