เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายในห้องทำงาน ชายังคงส่งไอร้อนกรุ่น
ผอ.กัวถูกคำว่า "พลิกฟื้นกลับมามีชีวิตใหม่" ของหลินอวี่กระแทกใส่จนเหม่อลอยไปนานครึ่งค่อนวันกว่าจะได้สติกลับมา
พลิกฟื้นกลับมามีชีวิตใหม่
คำคำนี้ เขารอคอยมานานกี่ปีแล้ว?
นับตั้งแต่วันที่ซูกวงพาลูกน้องตีจากไป นับตั้งแต่วันที่ลูกค้ารายเก่าคนแรกหันหลังกลับไปหา "เถ้าแก่ซู" เขาก็เฝ้ารอวันแล้ววันเล่า รอคอยโอกาสที่จะฉุดดึงซากปรักหักพังของซื่อไห่ขึ้นมาจากปลักโคลน
แต่สิ่งที่รอคอยได้มา กลับมีแต่โทรศัพท์ทวงหนี้ มีแต่สายตาดูแคลนของซัพพลายเออร์ มีแต่คำเกลี้ยกล่อม "ด้วยความหวังดี" ของคนในแวดวงเดียวกัน
และในยามนี้ คนผู้นั้นก็นั่งอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว
คนหนุ่มอายุเพียงยี่สิบต้นๆ คนหนึ่ง
ลูกกระเดือกของผอ.กัวขยับขึ้นลง พยายามกดเสียงต่ำเอ่ยถาม "คุณหลิน... คุณพูดจริงหรือครับ?"