เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากต่งหมิงเซิงตรวจเยี่ยมสวนผลไม้เสร็จสิ้น ก็เดินทางกลับเข้าสู่ตัวเมือง
ครึ่งชั่วโมงต่อมา หลินอวี่ก็ถูกเรียกตัวมาพบ
แต่ต่งหมิงเซิงไม่ได้พบเขาในทันที กลับปล่อยให้หลินอวี่ยืนรออยู่ที่ระเบียงทางเดินนานถึงครึ่งชั่วโมง
หลังจากนั้น เลขาฯ จึงได้พาเขาเข้าไปในห้องทำงาน
"คุณหลิน เข้าไปได้แล้วครับ"
"ครับ"
หลินอวี่เดินเข้าห้องทำงานไปด้วยสีหน้าเรียบเฉย
หลังโต๊ะทำงาน ต่งหมิงเซิงเงยหน้าขึ้นเห็นหลินอวี่ จึงลุกขึ้นยืนพลางยื่นมือออกมาแล้วยิ้มกล่าว "หลังจากเข้ารับตำแหน่ง งานก็ค่อนข้างยุ่งสักหน่อย ทำให้เถ้าแก่หลินต้องรอนาน คุณคงไม่ถือสานะครับ?"
หลินอวี่ยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ชำเลืองมองมือที่ต่งหมิงเซิงยื่นมา
เขาฝืนยิ้มแห้งๆ พลางกล่าว "ไม่ถือสาอยู่แล้วครับ... แต่ผมเป็นคนมือเหงื่อออกง่าย เรื่องจับมือคงต้องขอผ่านแล้วกันครับ"