กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"คุณปู่... ท่านจากไปแล้วเหรอคะ?"
เมื่อได้ยินคำพูดของฉินจื้อหยวน ฉินหย่าก็นิ่งอึ้งอยู่กับที่ ราวกับมีบางสิ่งในใจหลุดลอยไป หลงเหลือไว้เพียงความว่างเปล่า
ทั้งที่เมื่อช่วงเช้ายังดีๆ อยู่แท้ๆ ผ่านไปเพียงครึ่งวันกลับต้องจากกันตลอดกาลเสียแล้ว
ทำไมถึงกะทันหันขนาดนี้...
แม้ว่าเธอจะไม่ได้มีความผูกพันกับคุณปู่คนนี้ลึกซึ้งนัก แต่ความห่วงใยที่คุณปู่มอบให้ตลอดครึ่งปีที่ผ่านมา ฉินหย่าย่อมไม่มองข้าม และเป็นเพราะเธอให้ความสำคัญกับความรู้สึกมากเกินไป เธอจึงมักแสดงออกอย่างเย็นชากับคนนอก
ฉินจื้อหยวนยื่นมือออกไปตบไหล่ลูกสาวเบาๆ อารมณ์ของเขาก็รู้สึกแย่ไม่แพ้กัน