เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เช้าตรู่ ท้องถนนเงียบสงบอย่างยิ่ง
รถขยะแล่นเข้ามาจากหัวถนน พนักงานสองคนกระโดดลงจากรถแล้วเริ่มลงมือทำงาน แม้จะหยุดจอดเพียงแค่สองนาที แต่กลิ่นฉุนกึกนั้น ผู้คนตลอดทั้งสายต่างก็ได้กลิ่นกันถ้วนหน้า
กลิ่นเหม็นโชยลอยตามลมผ่านหน้าต่างเข้ามา หลินอวี่ที่นอนอยู่ใต้ผ้าห่มสะดุ้งตื่นจากฝันร้ายในทันใด
"ให้ตายสิ ทำไมมันเหม็นขนาดนี้เนี่ย?"
เขาเลิกผ้าห่มออกแล้วเดินไปดูที่หน้าต่าง ก่อนจะปิดหน้าต่างลงด้วยใบหน้าบึ้งตึง จากนั้นก็บิดขี้เกียจแล้วหมุนตัวเดินเข้าห้องน้ำไปล้างหน้าแปรงฟัน
เมื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้ว เขาก็เดินตรงลงมาชั้นล่างเพื่อทำอาหารเช้า
ภายในร้านเงียบสงบอย่างยิ่ง ตอนอยู่ที่ตำบลจี๋เสียงต้องวุ่นวายจนตื่นแต่เช้าตรู่ทุกวัน พอนึกดูแล้วก็ยังคงเป็นชีวิตในตอนนี้ที่สุขสบาย มีร้านค้าเล็กๆ ที่ทำเงินได้หนึ่งร้าน มีลูกสาวตัวน้อยน่ารักที่เห็นแก่กินอีกหนึ่งคน ไม่จำเป็นต้องคิดอะไรให้ปวดหัวเลยสักนิด