เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อหวังเต๋อหยางเห็นเผยเชียนถามเช่นนั้น ก็เดาความคิดในใจของอีกฝ่ายออก จึงหัวเราะขึ้นมาทันที:
"เห็นรถแลนด์โรเวอร์ของน้องชายฉันคันนั้นไหมล่ะ? ซื้อมาจากฉันเองนี่แหละ!"
"แต่ก็นะน้องชาย ไม่ใช่ว่าพี่จะบ่นนายหรอกนะ แต่นายหาเงินได้เยอะขนาดนี้แล้ว ถึงจะหักเงินสองล้านที่ลงทุนในร้านชานมไป ในกระเป๋าก็ยังมีเงินเก็บอยู่อย่างน้อยตั้งหลายล้าน ถึงเวลาต้องเปลี่ยนรถดีๆ สักคันได้แล้ว"
"ขับรถมือสองอยู่ตลอดมันดูไม่สมฐานะเลย"
เมื่อได้ยินดังนั้น หลินอวี่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ กลับพยักหน้าอย่างจริงจัง "มีความคิดนี้อยู่เหมือนกันครับ แต่ช่วงนี้เรื่องค่อนข้างเยอะ ไว้ผ่านไปสักสองวันค่อยดูอีกทีแล้วกันครับ"
หวังเต๋อหยางพยักหน้าพลางกล่าว "ถ้าจะซื้อเมื่อไรก็โทรหาฉันได้เลย เดี๋ยวฉันให้ลูกน้องช่วยเลือกคันที่เหมาะกับนายให้"