กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลินอวี่อยู่ในห้องทำงานของเลขาฯ นานถึงครึ่งชั่วโมง จึงได้จูงมือลูกสาวเดินออกมา หลังจากพยักหน้าทักทายเลขาฯ หลี่แล้ว ก็มุ่งหน้าเดินลงไปชั้นล่างทันที
ไม่นานเงาร่างของเขาก็หายลับไปจากทางเดิน
เมื่อเห็นเช่นนั้น เลขาฯ หลี่จึงหันหลังเดินกลับเข้าไปในห้องทำงาน
"ท่านเลขาฯ รู้สึกอย่างไรบ้างครับ?"
สวี่หมิงหยางยังคงนั่งอยู่บนโซฟา ในมือถือสร้อยข้อมือไม้นั้นไว้ เมื่อนึกถึงบทสนทนาเมื่อครู่ เขาก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา:
"เป็นคนหนุ่มที่น่าสนใจมาก"
ไม่ว่าจะเป็นความสุขุมเยือกเย็นของหลินอวี่ หรือความรู้สึกเหนือกว่าที่แผ่ออกมาจางๆ จากตัวเขา แน่นอนว่านี่ไม่ได้มีความหมายในแง่ลบ...
ความรู้สึกแบบนั้น เขาเคยสัมผัสได้จากคนเพียงไม่กี่คนเท่านั้น