เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อเห็นผู้คนริมถนนต่างพากันมองมาทางนี้ไม่น้อย
หลินอวี่ที่ไม่อยากเป็นจุดสนใจจึงรีบทำหน้าบึ้ง ลากเจ้าหมอนี่เข้าไปในร้านแล้วตรงดิ่งขึ้นชั้นสองทันที
เห็นเขาท่าทางตึงเครียดขนาดนั้น จ้าวอวี่ก็อดที่จะหยอกเย้าไม่ได้ "นายจะอะไรขนาดนั้น ก็แค่รถคันเดียวเองไม่ใช่เหรอ... เฮ้ย! ครั้งนี้ฉันมาหานายเพื่อคุยเรื่องงานจริงๆ นะ นายต้องช่วยฉันหน่อยแล้วล่ะ"
ท่าทีของเขาเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว เข้าเรื่องงานในทันควัน
"นายถึงขั้นนั่งคุยธุระกับเลขาธิการคณะกรรมการพรรคประจำเมืองได้แล้ว ยังมีเรื่องอะไรต้องให้ฉันช่วยอีก?" หลินอวี่ถามด้วยความสงสัย
ทั้งสองนั่งลงหน้าโซฟาในห้องนั่งเล่น
ด้วยหลักการที่ว่าจะปล่อยให้แขกไม่มีน้ำดื่มไม่ได้ หลินอวี่จึงควานหยิบวาฮาฮาแพ็กหนึ่งออกมาจากใต้โซฟาอย่างคุ้นเคย แกะออกแล้วส่งให้จ้าวอวี่ขวดหนึ่ง