กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายในห้องนั่งเล่นที่บรรยากาศหนักอึ้ง โซฟาเต็มไปด้วยผู้คนที่นั่งอยู่จนแน่น
แม้จะบอกว่าหลินอวี่วิ่งได้เร็ว แต่ระหว่างนั้นก็มิวายถูกปาของใส่ไปสองที ตอนนี้ใบหน้าจึงมีรอยฟกช้ำบวมปูด นั่งแยกเขี้ยวแสยะปากอยู่บนพื้น
ส่วนเหตุใดจึงต้องนั่งบนพื้นน่ะหรือ?
เรียบง่ายมาก นี่คือสัญลักษณ์บ่งบอกถึงสถานะอย่างไรล่ะ!
ซ่งเสวี่ยเกอขอบตาแดงระเรื่อขณะรับเด็กน้อยมาจากอ้อมกอดของสวีอ้ายหลิง เธอสัมผัสแก้มขาวเนียนของหลานสาวตัวน้อย ราวกับได้มองเห็นลูกสาวของตนในวัยเด็ก
"เหมือน เหมือนเหลือเกิน!"
ฉินหย่าเริ่มเอ่ยแนะนำ: "อวี๋อวี๋ นี่คือคุณยายของลูก นั่นคือคุณตา รีบทักทายเร็วเข้าสิคะ"
"คุณตาคุณยายสวัสดีค่ะ!"
"โอ้!"
ฉากการรับรู้สายเลือดนี้ช่วยคลี่คลายบรรยากาศตึงเครียดลงอย่างเงียบงัน