กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"บัดซบเอ๊ย ใครกล้าเตะวะ!"
เจียงหู่ที่ไม่ทันตั้งตัวถูกเตะจนกระเด็นไปกระแทกกับกำแพง ศีรษะฟาดเข้ากับผนังกระเบื้องอย่างจัง ความเจ็บปวดทำให้เขาเดือดดาลจนควันออกหู ถลึงตาจ้องมองผู้มาใหม่อย่างเกรี้ยวกราด
เมื่อได้ยินเสียงสบถด่า หลินอวี่ก็ไม่ลังเลเลยที่จะประเคนลูกถีบให้อีกดอก
"พลั่ก——!"
"อ๊าก!"
ลูกถีบนี้พุ่งเข้ากลางท้องอย่างจัง เจ็บจนเจียงหู่หน้าตาบิดเบี้ยว ล้มลงไปนอนกลิ้งอยู่กับพื้น เหงื่อกาฬไหลชุ่มแผ่นหลัง
ถึงกระนั้น เขาก็ยังคงจ้องมองใบหน้าของหลินอวี่ด้วยสายตาเหี้ยมเกรียม
ราวกับหมายมั่นว่าจะจำหน้าตานี้ไว้ให้ขึ้นใจ
"ฉันรับรองเลยว่าแกไม่ตายดีแน่!"
"เบื้องหลังฉันคือป๋าหยางเชียวนะ ทั่วทั้งเมืองเจียงเฉิงไม่มีใครกล้าแหยมกับเขา แตะต้องฉัน แกก็นอนรอวันพินาศได้เลย!"