กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ดวงอาทิตย์แรกอรุณเพิ่งลอยขึ้น แสงแดดรำไรสาดส่องลงบนท้องถนน
หลังย่างเข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วงและฤดูหนาว เวลาฟ้าสว่างก็สายลงกว่าเดิมในทุกๆ วัน แต่สิ่งนี้ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อชีวิตประจำวันของเหล่าคนทำงานเลยแม้แต่น้อย
เวลาเจ็ดโมงเช้า หลินอวี่ยังคงนอนหลับสบายอยู่ในผ้าห่ม
โทรศัพท์มือถือข้างหมอนพลันสั่นครืดคราดขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง
เขาถูกรบกวนจนต้องลืมตาขึ้น หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูพบว่าเป็นเบอร์แปลก จึงปัดซ้าย 'ตัดสาย' โดยไม่ลังเล จากนั้นก็หลับตาลงนอนต่อ
แต่เบอร์นั้นก็โทรกลับมาอีกอย่างรวดเร็ว
"แต่เช้าตรู่ขนาดนี้ ใครกันเนี่ย..."
หลินอวี่กดรับสายอย่างจนใจ
พอแนบโทรศัพท์เข้ากับหู ทางฝั่งนั้นก็มีเสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นมา น้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่พอใจ
"ปะป๊า ทำไมต้องตัดสายของอวี๋อวี๋ด้วยล่ะคะ!"