กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
"ฮ่าๆ... เสี่ยวหลิน ไม่นึกเลยนะว่าเอ็งจะเล่นมุกเป็นกับเขาด้วย อาคารพาณิชย์ห้องนั้นอย่างน้อยก็ต้องสองล้านหยวน ถ้าเอ็งมีเงินมากขนาดนั้น เมื่อก่อนยังจะต้องค้างค่าเช่าอยู่อีกเรอะ?"
"คนหนุ่มสาวสมัยนี้ ชักจะไม่ได้เรื่องขึ้นทุกวัน เพื่อรักษาหน้าตาแล้ว โกหกอะไรก็กุขึ้นมาได้ทั้งนั้น"
วังต้าไห่โบกมือพลางหัวเราะร่า เขาไม่เชื่อโดยสิ้นเชิงว่าไอ้หนุ่มจนๆ อย่างหลินอวี่จะซื้ออาคารพาณิชย์แถวนี้ไหว
แต่
หลินอวี่เพียงแค่ล้วงกุญแจรถออกมาจากกระเป๋าเสื้ออย่างสงบนิ่ง แล้วกดลงไปเบาๆ ทีหนึ่ง
ไฟหน้ารถแลนด์โรเวอร์ที่จอดอยู่ริมถนนกะพริบวาบขึ้นมา
"ปี๊บๆ—"
ขณะที่บรรยากาศโดยรอบเงียบกริบ รอยยิ้มบนใบหน้าของวังต้าไห่ก็พลอยแข็งค้างตามไปด้วย
เชี่ยเอ๊ย? แลนด์โรเวอร์เนี่ยนะ?!