กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากได้เบอร์โทรศัพท์มาจากพนักงานสาว หลินอวี่ก็กดโทรออกไปทันที
เมื่ออธิบายจุดประสงค์ในการติดต่อ อีกฝ่ายก็รีบวางสายไปอย่างรวดเร็ว
ไม่ถึงสิบนาทีต่อมา ก็เห็นชายวัยกลางคนคนหนึ่งขี่รถจักรยานไฟฟ้าตรงเข้ามา พอเห็นหลินอวี่ยืนอยู่หน้าร้าน ดวงตาของเขาก็เป็นประกาย รีบชี้ไปยังโต๊ะว่างภายในร้านทันที
เขาดึงตัวหลินอวี่ไปยังที่นั่งว่างอย่างกระตือรือร้นพร้อมกับรอยยิ้มอันสดใส
"น้องชายอายุน้อยแต่มีความสามารถ รีบเข้ามานั่งข้างในเถอะ ข้างนอกมันหนาวจะตาย"
"เอ้อ... เสี่ยวหลี่ เอาน้ำชามาสองแก้วซิ"
หลังจากสั่งเสร็จ ชายคนนั้นจึงยื่นมือออกมา
"ผมชื่อหยางเฟิง ไม่ทราบว่าจะให้เรียกคุณว่าอย่างไรดี?"
"หลินอวี่ครับ"
ทั้งสองคนยื่นมือไปจับทักทายกันสั้นๆ ก่อนจะเริ่มเข้าสู่ประเด็นสำคัญ