0032

⬢⬢⬢

ตอนที่ 32 หัวกะโหลกบินได้

ผมกลัวชุ่ยเอ๋อร์จะกระแทก แม้จะรู้ดีว่าหลุมนี้ไม่ลึกเท่าไหร่ แต่ก็ยังโอบแขนกอดชุ่ยเอ๋อร์ไว้ในอ้อมอก พลิกตัวกลางอากาศแล้วให้ชุ่ยเอ๋อร์อยู่ด้านบน “ปัง” เสียงแผ่นหลังกระแทกพื้นดังลั่น ทำให้เลือดลมในกายผมปั่นป่วน แต่ยามนี้ไม่กล้าละเลยแม้แต่น้อย รีบเปิดไฟฉายส่องดูรอบทิศ หลงซื่อที่นอนอยู่ไม่ไกลกำลังพลิกตัวลุกขึ้นยืน ส่วนพวกองครักษ์ดาบทองที่ร่วงลงมาพร้อมกับเราก็กำลังพยุงกายลุกขึ้นอย่างช้า ๆ เช่นกัน