ตอนที่ 360 อาเฉียว ขอบคุณเจ้านะ

รัชศกจิ่งโย่วปีที่ยี่สิบ ไอเหมันต์เริ่มทวีความเข้มข้น

วันนี้หลังเลิกประชุมขุนนาง กลิ่นไม้จันทน์หอมในห้องทรงพระอักษรลอยอวลบางเบา

ฮ่องเต้เหลียงเฉิงจวินประทับนั่งสง่างามอยู่เบื้องหน้าโต๊ะทรงงานมังกร ทรงตรวจฎีกาฉบับสุดท้ายเสร็จสิ้น จึงนวดหว่างคิ้วที่เมื่อยล้า พลางเงยหน้าทอดพระเนตรมองสวีซู่ที่นั่งสงบอยู่เบื้องล่าง พลันเลิกคิ้วแย้มสรวลตรัสว่า

“สวีอ้ายชิง เจียซู่ปีนี้ก็อายุครบเจ็ดขวบแล้วกระมัง ถึงเวลาเรียกบุตรชายของเจ้าเข้าวังได้แล้ว ให้มาเป็นผู้ร่วมเรียนขององค์รัชทายาทกับบุตรราชาอีกสองคนเถิด”

สวีซู่ได้ยินดังนั้น สีหน้าไม่เปลี่ยน ป้องมือกล่าวอย่างสงบ “ทูลฝ่าบาท นอกวังเจียซู่ย่อมมีมหาบัณฑิตแห่งยุคคอยเคี่ยวเข็ญการเรียนอย่างใส่ใจ มิรบกวนฝ่าบาทต้องทรงเหน็ดเหนื่อยพระทัยมากความพ่ะย่ะค่ะ”

เหลียงเฉิงจวินหรี่เนตรหงส์ แค่นเสียงฮึเบา ๆ ตรัสเนิบช้า “อะไรกัน เราจะให้เขามาเป็นผู้ร่วมเรียนขององค์รัชทายาท หรือยังทำให้ซื่อจื่อล้ำค่าแห่งตระกูลซูของเจ้าต้องลำบากใจรึ”