กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
สวีชุนเหนียนประคองกอดร่างอันสูงศักดิ์นุ่มนิ่มในอ้อมอกอย่างระมัดระวัง ก้าวย่างอย่างมั่นคงเข้าสู่ห้องบรรทมด้านใน
ภายในห้องบรรทมจุดเทียนแดงสว่างไสว ทอแสงนวลตาอันอบอุ่นและหวานซึ้งไปทั่วทั้งห้อง
เขาก้มกายลง กิริยาแผ่วเบาราวกับกำลังประคองของล้ำค่าหายากที่เปราะบางที่สุดในใต้หล้า วางร่างของเหลียงลิ่งอี๋ลงบนฟูกนุ่มแพรเมฆาที่ปูลาดด้วยผ้าห่มแพรร้อยบุตรพันหลานอย่างนุ่มนวลเป็นที่สุด
สวีชุนเหนียนใช้แขนทั้งสองข้างยันไว้ข้างกายนาง ร่างสูงใหญ่ทอดทับลงมา ในดวงตาคู่นั้นที่กระจ่างใสและลึกล้ำ ยามนี้กลับซัดสาดไปด้วยความเร่าร้อนและคลุ้มคลั่งที่เก็บกดเอาไว้เนิ่นนาน