ตอนที่ 298 แย่งชิงด้วยกำลัง 13

หนานเฉียวยืนอยู่ใต้ต้นเหมยโบราณอายุร้อยปีอันแกร่งกร้าว แหงนหน้ามองดอกเหมยสีแดงสดหยาดเยิ้มทั่วท้องฟ้า ในดวงตาเต็มไปด้วยความอาลัยอาวรณ์

แต่นางย่อมเป็นคุณหนูที่รู้เหตุผลและรู้กาลเทศะ ทราบดีว่าที่นี่มิใช่สถานที่ที่จะอยู่นานได้

ที่รกร้างห่างไกลแห่งนี้ไร้ผู้คนสัญจร ชายหญิงอยู่ตามลำพังเดิมทีก็ง่ายที่จะตกเป็นขี้ปากคน หากแพร่งพรายออกไปคำนินทาย่อมฟังไม่รื่นหู อีกทั้งบัดนี้นางยังเป็นสตรีที่เพิ่งหย่าขาดกลับคืนสู่บ้านเดิม

ส่วนคุณชายสวีผู้อยู่เบื้องหน้านี้มีสง่าราศีเลิศล้ำ ท่วงทีกิริยาไม่ธรรมดา การที่เอ่ยปากชวนนางมาชมดอกเหมยได้ย่อมต้องเป็นผู้ที่ยังไร้ครอบครัวเป็นแน่

หากเป็นเพราะตนเองหลงชมทัศนียภาพงดงามชั่วครู่จนทำลายชื่อเสียงอันบริสุทธิ์ของเขา เช่นนั้นคงเป็นความผิดบาปใหญ่หลวงเทียมฟ้า