ตอนที่ 296 แย่งชิงด้วยกำลัง 11

ในเดือนสิบสองแห่งจวนโหวหนิงหย่วน ป่าดอกเหมยเริ่มผลิบาน ส่งกลิ่นหอมเย็นอบอวล

วันนี้หนานเฉียวสวมกระโปรงผ้าฝ้ายเพรียวบางสีขาวจันทร์ประดับลวดลายกิ่งก้านดอกเหมยที่เรียบง่ายอย่างยิ่ง ภายนอกคลุมทับด้วยเสื้อคลุมผ้าต่วนขนสัตว์สีแดงชาอ่อน ทั่วทั้งร่างไม่อาจเห็นเครื่องประดับตกแต่งที่ฉูดฉาดสะดุดตาแม้แต่น้อย

นิสัยของนางมักจะเก็บเนื้อเก็บตัวหลีกเลี่ยงเคราะห์ภัยมาโดยตลอด การติดตามท่านแม่นางเฉินมาเยือนประตูจวนในครานี้ เดิมทีคิดเพียงว่ามาทำตามพิธีไปตามกระแส นั่งพักในมุมเปลี่ยวร้างสักมุมหนึ่งในสวนดอกเหมยอันประณีตงดงามของจวนโหว ชมทัศนียภาพอันงดงามของดอกเหมยแดงท่ามกลางหิมะโปรยปราย กินขนมน้ำชาเนื้อนุ่มร่วนสักสองสามชิ้น ทนให้ผ่านพ้นไปครึ่งวันแล้วค่อยกลับจวน

ทว่าผู้ใดจะคาดคิด สองแม่ลูกเพิ่งจะก้าวเท้าข้ามผ่านประตูชั้นสองของจวนโหวหนิงหย่วน ด้านในก็มีบรรดาหญิงรับใช้และบ่าวไพร่แห่แหนกันออกมาราวกับคลื่นซัด