กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ม่านรถม้าค่อย ๆ ทิ้งตัวลงมา ปิดกั้นความอึกทึกและความวุ่นวายภายนอกประตูวังจนหมดสิ้น
ภายในตู้รถพลันเงียบสงบลง หลงเหลือเพียงกลิ่นไม้กฤษณาที่ลอยอวล ส่งกลิ่นหอมรวยรินอย่างแผ่วเบา
หนานเฉียวเอนกายพิงหมอนนุ่ม เลิกตาขึ้นมองสวีซู่ที่ก้าวขึ้นรถมา ริมฝีปากพลันผุดรอยยิ้มอ่อนโยนขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
สวีซู่จึงก้าวเร็ว ๆ ไปข้างหน้า โอบกอดภรรยาแนบแน่นเข้าสู่อ้อมอกอย่างระมัดระวัง
ร่างกายของเขาค้อมลงเล็กน้อย ฝังใบหน้าทั้งหมดลงในอ้อมกอดอันอบอุ่นและหอมกรุ่นของหนานเฉียว ไหล่กว้างที่แข็งแกร่งนั้นถึงกับสั่นเทาแผ่วเบา
สวีซู่คิดไม่ถึงเลยจริง ๆ ทั้งที่ระแวดระวังและรอบคอบถึงเพียงนั้นแล้ว กลับยังนำมาซึ่งความพลิกผันที่อยู่นอกเหนือความคาดหมายเช่นนี้
“ข้าขอโทษ…”