เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
บนรถม้าขากลับ เว่ยจิ้งถานกับหนานเฉียวนั่งรถม้าของจวนกั๋วกงมาด้วยกัน
ภายในคันรถมีควันไม้กฤษณากรุ่นลอย ลมวสันต์พัดผ่านนอกหน้าต่าง หอบเอากลิ่นหอมสะอาดของดอกไม้ใบหญ้าเข้ามาจาง ๆ บนโต๊ะเตี้ยมีชาฤดูใบไม้ผลิชงใหม่วางอยู่ ไอชาลอยอ้อยอิ่ง สะท้อนบรรยากาศผ่อนคลายสบายใจไปทั่วทั้งคันรถ
ในที่สุดเว่ยจิ้งถานก็สะกดกลั้นความสงสัยในใจไว้ไม่อยู่ เออนอนพิงหมอนนุ่มมองออกไปนอกหน้าต่าง พลางถอนหายใจเอ่ยเสียงเบา “กู้เจาอี๋ผู้นี้ช่างมีม่านหมอกบดบังซับซ้อน ชวนให้ผู้คนคาดเดาไม่ถูกเสียจริง”
หนานเฉียวเองก็พยักหน้าเห็นพ้อง “นั่นน่ะสิ ใครบ้างจะไม่คิดเช่นนั้น ตอนที่นางแข่งม้ากับองค์หญิงเป่ยตี๋ในคราวนั้น ข้าก็ทึ่งในตัวนางยิ่งนักแล้ว มาบัดนี้มองดูแล้ว นางเป็นสตรีที่แปลกพิสดารจริง ๆ”
“เจ้าลองพูดดูทีเถิด นางต้องการอะไรกันกันแน่”