กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ดวงตาขององค์หญิงเป่ยตี๋ลุกเป็นไฟ ปราณโลหิตในอกที่ถูกเมินเฉยและเหยียดหยามได้กลืนกินสติสัมปชัญญะไปจนสิ้น
ใต้เพลิงโทสะ นางพลันยกคันธนูแข็งในมือที่ยังมิได้วางลง มือเรียวดุจสายฟ้าดึงศรขนนกเหล็กกล้าสามดอกออกจากซองศร!
หนึ่งทาบ หนึ่งน้าว หนึ่งปล่อย ได้ยินเพียงเสียงแหลมคมแหวกอากาศดัง “ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว” สามสาย ศรขนนกสามดอกดุจดาวตกไล่ตามจันทรา แฝงด้วยจิตสังหารอันดุดันเกรี้ยวกราด พุ่งแทงใส่หนานเฉียวบนแท่นสูงด้วยความเร็วปานสายฟ้าแลบจนมิอาจอุดหูได้ทัน!
ความพลิกผันที่เกิดขึ้นกะทันหันนี้เกิดขึ้นเพียงชั่วประกายไฟแลบ ขุนนางฝ่ายบุ๋นและฝ่ายบู๊ใต้แท่นที่ยังคงจมอยู่ในเสียงโห่ร้องยินดีถึงกับอุทานมิทัน เสียงหัวเราะรื่นเริงเต็มโถงพลันถูกฉีกกระชาก จิตสังหารอันเยียบเย็นสายหนึ่งเข้าปกคลุมลงมาในพริบตา!
ทว่า บัดนี้หาใช่เช่นวันวาน
ที่นี่มิใช่จวนโหวจิ้งอันที่มีคลื่นใต้น้ำซัดสาด หากแต่เป็นสนามฝึกยุทธ์เบื้องพระพักตร์ที่มีการป้องกันแน่นหนาเข้มงวด