ตอนที่ 239 แสดงความภักดี

เมื่อรัฐมนตรีเฒ่าผู้เจนจัดอีกท่านหนึ่งในสภาราชกิจเกษียณตนกลับสู่บ้านเกิด อำนาจสูงสุดในราชสำนักก็ตกไปอยู่ในมือของสวีซู่อย่างเบ็ดเสร็จ

ตำแหน่งที่รุ่งโรจน์ถึงขีดสุดเช่นนี้ นอกจากจะนำพามาซึ่งอำนาจบารมีล้นฟ้าที่สะเทือนทั่วทั้งราชสำนักและราษฎรแล้ว ย่อมหลีกเลี่ยงข่าวลือและเสียงติฉินนินทาเรื่อง “มีอำนาจล้นฟ้า ข่มขวัญผู้เป็นนาย กุมอำนาจแต่เพียงผู้เดียว” ไปไม่ได้

ในที่ลับ มีขุนนางไม่น้อยจับกลุ่มรวมตัวกัน มิอาจเลี่ยงที่จะกระซิบกระซาบวิพากษ์วิจารณ์ด้วยเสียงแผ่วเบา

“ท่านกงหย่งหนิงผู้นี้เดิมทีก็เป็นบุตรชายสายตรงขององค์หญิงใหญ่ เป็นผู้สืบสายเลือดร่วมพระราชวงศ์ที่ใกล้ชิดของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน ยามนี้มิต้องเอ่ยถึงว่ากุมอำนาจทหารแห่งสภาองคมนตรีไว้ในมือ ยังรั้งตำแหน่งอัครเสนาบดีแห่งสภาราชกิจ รวบทั้งการเมืองและการทหารไว้เพียงผู้เดียว บนท้องพระโรงนี้... เกรงว่าจะไม่มีผู้ใดทัดเทียมเขาได้อีกแล้ว”

“ความชอบล้นข่มนาย อำนาจบารมีมากล้นเกินไป ย่อมมิใช่วิถีการอันยั่งยืนในบั้นปลายหรอก...”