ตอนที่ 220 มีฐานะชัดเจนย่อมดีกว่า

องครักษ์ขากลับเพิ่มขึ้นจากตอนมามากกว่าหนึ่งเท่าตัวเต็ม ๆ

สวีซู่กับหนานเฉียวนั่งร่วมมาในรถม้าอันกว้างขวางคันเดียวกัน ภายนอกหน้าต่างรถม้า ทหารรักษาพระองค์ชั้นยอดแห่งกองบัญชาการหน้าพระที่นั่งตั้งขบวนคุ้มกันขนาบข้าง

เหล่าทหารล้วนสวมชุดศึกเป็นระเบียบเรียบร้อย สวมทับด้วยเกราะอ่อน เอวเหน็บดาบคาดเอว ยามเยื้องย่างมีเสียงเกราะกระทบเบา ๆ ขบวนแถวองอาจน่าเกรงขาม คุ้มกันรถม้าทั้งคันไว้อย่างแน่นหนามิดชิด

ส่วนในมุมมืดที่มองไม่เห็น ยิ่งมีองครักษ์เงาฝีมือฉกาจจำนวนนับไม่ถ้วนติดตามดุจเงาตามตัว เฝ้าระวังอย่างรัดกุมมิให้มีสิ่งใดเล็ดลอด

แม้ในใจของหนานเฉียวยังคงพะวงถึงบาดแผลบนตัวเขา ทว่าการพักอยู่เรือนหน้าของจวนโหวจิ้งอันติดต่อกันหลายวัน ย่อมมิอาจสุขกายสบายใจและมั่นคงเหมือนได้กลับมายังจวนโหวหย่งหนิงของตนเอง

ยิ่งไปกว่านั้น หลายวันมานี้นางคิดถึงเจียซู่จนแทบทนไม่ไหว ดวงใจดวงนั้นบินกลับไปถึงในจวนตั้งนานแล้ว แทบอยากให้รถม้าวิ่งเร็วขึ้นอีกสักหน่อย เพื่อจะได้พบเด็กน้อยกลิ่นน้ำนมผู้นั้นให้เร็วขึ้น