ตอนที่ 186 ครานี้ พวกเขาได้เป็นสามีภรรยา

“ที่ข้ายิ้ม เป็นเพราะจนถึงบัดนี้ ข้ายังคงยินดีที่ตนเองมิได้คลาดกับเจ้า”

สวีซู่ทอดสายตามองนางอย่างอ่อนโยน ก้นบึ้งของดวงตาเปี่ยมล้นด้วยความปีติดั่งรอดพ้นจากหายนะ

“อาเฉียว ยามนั้นข้าไม่อะไรกันให้ต้องอาลัยอาวรณ์อีกแล้ว ไม่ว่าตำแหน่งขุนนางหรืออนาคตเบื้องหน้า ล้วนไม่มีความหมายใดต่อข้าแม้แต่น้อย ข้าเพียงกลัวว่าตนเองจะก้าวเดินช้าไป เส้นท่างน้ำพุเหลืองยาวไกล ชาติหน้าในทะเลผู้คนเวิ้งว้างกว้างใหญ่ จะตามหาเจ้าไม่พบอีก”

หนานเฉียวฟังจนจมูกแสบชา ยกมือขึ้นปิดริมฝีปากของเขาไว้ ไม่ยอมให้เขาเอ่ยต่อไปอีก

“ภายหน้าไม่อนุญาตให้เอ่ยถ้อยคำเช่นนี้อีก” สุ่มเสียงของนางยังคงเจือความแหบพร่าหลังผ่านการร้องไห้ “เส้นท่างน้ำพุเหลืองอะไร ชาติหน้าหาไม่พบอะไรกัน... ชาตินี้เจ้าก็อยู่เคียงข้างข้า ที่ใดก็ไม่อนุญาตให้ไปทั้งสิ้น”