ตอนที่ 184 ปวดใจ

จางจืออวี่อยู่เป็นเพื่อนพูดคุยกับหนานเฉียวที่จวนโหวหย่งหนิงอยู่นาน รั้งอยู่จนรับประทานอาหารกลางวันเสร็จ กระทั่งพ้นยามเว่ยไปครึ่งชั่วยามจึงค่อยเดินทางกลับจวนด้วยความพึงพอใจ

สวีซู่ส่งโม่จู๋กลับมาส่งข่าวที่จวนว่า วันนี้ราชการในราชสำนักและในกองทัพรัดตัว ยามค่ำจะไม่กลับมารับประทานอาหารที่จวน และจะกลับเรือนช้าไปบ้าง

แม้ปากหนานเฉียวจะตอบรับ ทั้งยังสั่งมิให้ผู้ใดต้องคอย ทว่ายามนี้นางเคยชินกับการมีความอบอุ่นและกลิ่นอายของเขาอยู่ข้างกายไปเสียแล้ว การนอนอยู่บนตั่งนุ่มอันกว้างขวางเพียงลำพัง พลิกตัวไปมาอย่างไรก็ไม่อาจหลับได้สนิทใจ

กระทั่งราตรีดึกสงัด ไอเย็นในอากาศทวีความหนาวเหน็บ สวีซู่จึงคลุมกายด้วยไอหนาวผลักประตูเข้ามา