ตอนที่ 161 ดีใจเก้อไปคราวหนึ่ง

หนานเฉียวรออย่างเงียบสงบจนเสียงร่ำไห้ของนางเฉินค่อย ๆ ซาลง และลมหายใจที่ค่อนข้างกระชั้นถี่สงบลงแล้ว จึงค่อยส่งน้ำอุ่นจอกหนึ่งให้ ก่อนจะเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลทว่าหนักแน่นทรงพลังอย่างยิ่ง:

“ท่านแม่มิต้องตระหนกตกใจจนเกินไป ของขวัญเหล่านั้นที่จวนเซียวส่งไปยังตระกูลจางซึ่งรับเอาไว้ก่อนหน้านี้ ให้ลงบันทึกทำบัญชีและปิดผนึกเก็บรักษาไว้อย่างดีทั้งหมด เก็บรักษาบัญชีของกำนัลนั้นไว้ในสภาพเดิมโดยห้ามแตะต้อง

ภายหน้าหากตระกูลเซียวส่งคนนำสิ่งของมาให้อีก ท่านต้องบอกปัดปฏิเสธไปทั้งหมด ห้ามรับไว้อีกโดยเด็ดขาด ยิ่งอย่าได้ส่งต่อถ้อยคำใด ๆ แทนพวกเขามาให้ลูกหรือสามีแม้แต่ครึ่งประโยค

หลังจากท่านแม่กลับไปแล้ว จงนำคำพูดเดิมของข้าไปบอกแก่ท่านพ่อและพี่ใหญ่ หากยังคิดจะรักษาศีรษะบนบ่าของคนเฒ่าคนแก่และเด็กเล็กทั่วทั้งตระกูลจางไว้ ก็ไม่อาจใกล้ชิดสนิทสนมกับตระกูลเซียวมากจนเกินไปเป็นอันขาด”