ตอนที่ 150 หิมะโปรยไร้ร่องรอยกลบฝังอสุรา

แม้นักรบมรณะกลุ่มนี้จะมีวรยุทธ์สูงส่ง ทว่าในมือกลับถือถังน้ำมันเพลิงที่ทั้งเกะกะและหนักอึ้ง ต่อหน้ายอดฝีมือระดับแนวหน้าที่ตัวเบาดุจนกนางแอ่นและฝึกปรือวิชาลอบสังหารมาโดยเฉพาะเหล่านี้ จึงไม่มีโอกาสได้ตอบโต้แม้แต่น้อย

เพียงชั่วครู่ ท่ามกลางเสียงครางอู้อี้ไม่กี่ครา ลำคอของพวกมันก็ถูกเชือดขาดสะบั้น สังหารจนสิ้นซาก มิยินยอมให้พวกมันได้จุดประกายไฟขึ้นสู่ท้องฟ้ายามราตรีนี้แม้แต่เสี้ยวเดียว

ทว่าตั้งแต่ต้นจนจบ สวีซู่ที่นั่งนิ่งสงบอยู่ในห้องหนังสือเรือนหน้า ขนตากลับมิเคยสั่นไหวเพราะความวุ่นวายภายนอกเลยแม้แต่คราเดียว

ครู่ต่อมา จากส่วนลึกของลมและหิมะ กลิ่นอายสายหนึ่งที่หนักแน่นทรงพลังยิ่ง ทั้งยังแฝงกำลังภายในอันดุดันเกรี้ยวกราดไว้จาง ๆ ในที่สุดก็เคลื่อนจากไกลมาใกล้ ประชิดเข้ามาอย่างฉับพลัน