ตอนที่ 123 พี่สะใภ้ระบายความทุกข์

สวีซู่เพิ่งจะก้าวเท้าจากไป ชุ่ยจู๋ที่รออยู่ใต้ระเบียงทางเดินมาเนิ่นนานก็ยกชาร้อนก้าวเบา ๆ เข้ามาในห้อง

นางมองภาพจิตรกรรมบนโต๊ะที่รอยหมึกยังไม่แห้งก่อนเป็นอันดับแรก พลางเอ่ยชมจากใจจริง “ไอ้หยา ฝีมือของหลานเขยช่างยอดเยี่ยมไร้ที่ติจริง ๆ เจ้าค่ะ วาดคุณหนูออกมาราวกับเซียนหญิงจุติลงมาอย่างไรอย่างนั้น”

ครั้นชมภาพวาดเสร็จ ชุ่ยจู๋กลับมิได้ล่าถอยออกไปอย่างคล่องแคล่วว่องไวเหมือนเช่นเคย หากแต่ยืนบิดผ้าเช็ดหน้าอยู่ที่เดิมผิดไปจากปกติ ขยับฝีเท้าอย่างเอียงอาย ท่าทางคล้ายอยากจะเอ่ยทว่ายังลังเล ดูกลืนไม่เข้าคายไม่ออกเป็นอย่างยิ่ง