เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เดิมทีคิดว่าการที่จางจืออวี่มาเยือนในวันนี้ คงจะนำพาเอาเรื่องราว “อาณาเขตความฝัน” อันเหลวไหลพวกนั้นมาข่มขู่คุกคาม หรือไม่ก็มาร่ำไห้อาละวาดอยู่ในห้องอุ่นของนาง
หนานเฉียวถึงขั้นวางแผนเตรียมไว้แล้ว ขอเพียงจางจืออวี่บังอาจล่วงเกินกฎแม้เพียงนิด นางก็จะเรียกหานจือที่คอยเฝ้าอยู่ในที่ลับออกมาทันที แล้วจัดการโยนหญิงสตรีไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงผู้นี้ออกไปนอกประตูใหญ่จวนสวีอย่างรวดเร็วหมดจด
ทว่าที่ผิดคาดไปคือ จางจืออวี่หาได้คุ้มคลั่งไม่
นางเพียงแค่นั่งอยู่ตรงนั้นคล้ายสิ้นเรี่ยวแรง หัวเราะเยาะเย้ยตัวเองแผ่วเบาหนึ่งครา เสียงหัวเราะนั้นในบรรยากาศอันเงียบสงัดยามนี้ฟังดูประหลาดพิลึกพิลั่นยิ่งนัก
“น้องสาว เจ้าไม่จำเป็นต้องคอยระแวดระวังข้าถึงเพียงนี้หรอก ที่ข้ามาในวันนี้ ความจริงแล้ว... คือมาขอบพระคุณเจ้าที่ช่วยชีวิตข้าเอาไว้”
สิ้นเสียงลงพลันได้ยินเสียง “ผลุบ” ดังขึ้น
จางจืออวี่กลับหัวเข่าอ่อนยวบ คุกเข่าลงเบื้องหน้าตั่งนุ่มของหนานเฉียวอย่างเต็มอกเต็มใจ