ตอนที่ 93 อ่อนหวานชำระกระดูก วาจาอ่อนนุ่มสังหารหัวใจ

จางจืออวี่กลับจากจวนสวีมาถึงจวนโหว นางนั่งนิ่งเงียบอยู่ในเรือนอยู่นานครึ่งค่อนวัน

รอจนดับความคับแค้นใจและความไม่ยินยอมพร้อมใจที่อัดแน่นเต็มอกลงไปได้ จัดการอารมณ์ตนเองจนเรียบร้อยแล้ว จึงค่อยเปลี่ยนมาสวมสีหน้าของนายหญิงผู้ดูแลจวนผู้เปี่ยมด้วยคุณธรรมและความอ่อนโยน รอคอยวันหยุดราชการของลู่เหวยเชียนอย่างสงบใจ

ยามนี้ลู่เหวยเชียนรับราชการอยู่ในค่ายทหารเขตเมืองหลวง เดิมทีจะต้องเข้าเวรผลัดเปลี่ยนทุกสี่วันอย่างไม่เคยคลาดเคลื่อน

จางจืออวี่เดิมคิดว่ายังคงต้องรออีกหลายวัน มิคาดว่า ครั้นถึงยามพลบค่ำ เงาร่างอันคุ้นตานั้นกลับก้าวเข้ามาในประตูเรือนอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน