ตอนที่ 56 สวีเซิ่นจือ เจ้าอยากหย่าขาดหรือไม่?

ประตูใหญ่ห้องโถงหน้าเปิดอ้าออก ลมหนาวพัดกรูย้อนเข้ามาในห้อง

ลู่เหวยเชียนแลเห็นสวีซู่ในชุดขุนนางผู้นั้นที่นอกประตู ความแค้นใหม่หนี้เก่าพลันประดังกองขึ้นมาในอกพร้อมกันทันที

เขาเพิ่งถูกคำพูดของหนานเฉียวเหยียบย่ำศักดิ์ศรีจนหมดสิ้น ซ้ำยังหวนนึกถึงความทุกข์ทรมานอันผิดมนุษย์ที่ตนต้องทนรับอยู่สิบวันในคุกประหารศาลต้าหลี่อย่างไร้สาเหตุ โทสะที่อัดอั้นตันใจอย่างที่สุดในทรวงอกจึงพังทลายสติสัมปชัญญะลงอย่างสิ้นเชิง

“สวีเซิ่นจือ! ไอ้เจ้าคนถ่อยเจ้าเล่ห์!”

ลู่เหวยเชียนไม่สนใจสิ่งใดทั้งสิ้น นัยน์ตาแทบฉีกขาดขณะก้าวยาวถลันไปข้างหน้า คว้าหมับเข้าที่คอเสื้อของสวีซู่ เงื้อมือหมัดขึ้น ใช้เรี่ยวแรงทั่วร่างทุ่มซัดออกไปอย่างเหี้ยมเกรียม!

เสียงลมหวีดหวิวเฉียบคม หมัดนั้นพุ่งตรงเข้าใส่ข้างแก้มของสวีซู่

ทว่าที่ผิดคาดคือ สวีซู่ในยามนี้กลับไม่หลบไม่เลี่ยง แม้แต่เปลือกตาก็มิได้กระพริบสักครา ปล่อยให้ลมหมัดนั้นรี่เข้ามาตรงหน้า

ทว่า ยังมิทันที่หมัดของลู่เหวยเชียนจะสัมผัสโดนเนื้อหนังของสวีซู่ ในอากาศพลันมีเสียงแหลมคมแหวกมิติอันกระชั้นชิดดังขึ้นสองครา