ตอนที่ 6 เขาคิดว่าสวีซู่เป็นคนเช่นไรกัน?

ลู่เหวยเชียนมองใบหน้างดงามเฉิดฉายเปิดเผยตรงหน้านี้ ความยึดติดใน “รักแรก” จากอดีตชาติ ในยามนี้กลับเจือจางราวกับกลุ่มควัน

เขาถอยหลังไปหนึ่งก้าว หลบเลี่ยงมือของจางจืออวี่ที่ยื่นเข้ามา น้ำเสียงแข็งกระด้าง ไร้ซึ่งความอ่อนโยนแม้เพียงเสี้ยวเดียว

“คุณหนูใหญ่โปรดสำรวมด้วย เหวยเชียนกับท่าน ความรู้สึกหยุดอยู่ที่มารยาท มิได้ล่วงเกินกฎแม้แต่ครึ่งส่วน”

เสียงร้องไห้ของจางจืออวี่สะดุดชะงัก โทสะทำให้ใบหน้าเปลี่ยนจากสีขาวเป็นแดงก่ำ ร่างกายสั่นสะท้านไปทั้งตัว