0313

⬢⬢⬢

ตอนที่ 313 ความโศกเศร้าของจิตธาตุไฟและภูตดิน

“ผมกลับคิดว่าที่นี่ก็ไม่เลวนะ ปราศจากเทคโนโลยีมาแต่งแต้ม ได้คืนสู่ธรรมชาติไม่ดีหรือไง”

“อีกอย่างที่นี่มีทั้งต้นไม้มีทั้งน้ำ ดีกว่าที่รกร้างเหลือแต่เศษเหล็กเครื่องจักรก่อนหน้านี้ตั้งเยอะ! ไม่ได้เห็นพื้นที่สีเขียวเยอะขนาดนี้มานานแค่ไหนแล้วนะ...”

เจี่ยงจิ้นก้าวเดินวนดูรอบด้านไปรอบหนึ่งแล้วกล่าวด้วยแววตาที่เจือความยินดีอยู่หนึ่งส่วน

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หลิงจึงอดไม่ได้ที่จะมองเจี่ยงจิ้นเพิ่มอีกหลายแวบ

คนคนนี้ค่อนข้างน่าสนใจทีเดียว ไม่เหมือนพวกคนโง่เขลาพวกนั้น

“พวกคุณทำความคุ้นเคยกันไปก่อนนะ เดี๋ยวผมจะไปอธิบายให้ทุกคนเข้าใจ”

หลิงพูดพลางเตรียมจะผละจากไป

“รอ...รอก่อนครับ!”