0309

⬢⬢⬢

ตอนที่ 309 สร้างบารมี (1)

บทที่ 309 สร้างบารมี (1)

สิ่งที่ลู่หมิงรอคอยก็คือประโยคนี้ของหลิง

เมื่อได้ยินดังนั้น ขั้นแรกเขาแสร้งทำสีหน้าจนใจระคนเสียดาย จากนั้นลู่หมิงก็ดูเหมือนจะรู้สึกว่าบ่มเพาะอารมณ์มาได้ที่แล้ว สมควรเข้าสู่ประเด็นหลักเสียที จึงโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย คว้าข้อมือของหลิงเอาไว้หมับ ทั้งยังแสดงท่าทางเจ็บปวดใจอย่างยิ่ง จนหลิงที่มองดูอยู่ถึงกับร้องอุทานในใจว่า “แสดงเก่งจริง ๆ”...

“น้องหลิง...”

“มะ...มีอะไรหรือผู้บัญชาการลู่...”

แม้หลิงจะรู้ว่าสำนวน ‘น้ำตาคลอเบ้าจวนเจียนจะร้องไห้’ ไม่ควรนำมาใช้เช่นนี้ แต่ก็ต้องยอมรับว่า ลู่หมิงในตอนนี้คู่ควรกับสำนวนนี้จริง ๆ