0295

⬢⬢⬢

ตอนที่ 295 ห้วงดวงจิต

เจียงเฉวียนรู้สึกเพียงว่าร่างกายของตนเบาวูบลงอย่างกะทันหัน จากนั้นทั้งร่างก็ลอยล่องขึ้นมา

อาการวิงเวียนถาโถมเข้ามาเป็นระลอก เขารู้สึกว่าเบื้องหน้าเริ่มพร่ามัวไปบ้าง ทว่ากลับไม่มีความรู้สึกเคว้งคว้างไร้น้ำหนัก ตรงกันข้ามกลับสบายตัวอย่างยิ่ง

เขาสามารถได้ยินเสียงหัวใจของตนเองเต้นระรัว สามารถสัมผัสได้ว่าโลหิตของตนกำลังไหลเวียนพลุกพล่าน ดวงจิตวิญญาณของตนกำลังขยายตัวอย่างต่อเนื่อง สติสัมปชัญญะของตนก็ค่อย ๆ กระจ่างชัดขึ้นมา ในหัวของเขาราวกับมีภาพวาดเพิ่มขึ้นมาภาพหนึ่ง โลกในภาพวาดช่างกว้างใหญ่ไพศาลถึงเพียงนั้น และตัวเขาก็กำลังก้าวเดินมุ่งหน้าไปยังใจกลางของโลก ก้าวไปทีละก้าว แต่ละก้าวทิ้งรอยเท้าเอาไว้ เขาเดินผ่านเส้นทางอันยาวไกล