กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 242 เสียงเด็กประหลาดใต้สระโลหิต
ทว่า ใครจะกล้ารับประกันว่านี่ไม่ใช่กับดัก?
หากตนเองตกลงไปในกับดักเข้าจริง ๆ แล้วจะทำอย่างไร?
เวลานี้ ชายผู้นั้นดูเหมือนจะมองทะลุความคิดของทุกคน จึงเอ่ยต่อว่า:
“ฉันไม่เชื่อหรอกนะว่าหากพวกนายไม่ได้มาเพื่อเนื้อโลหิตไร้กระดูก แล้วจะมายัง ‘สระโลหิตอู๋ว่าง’ แห่งนี้……”
“สระโลหิตอู๋ว่าง?”
ทุกคนชะงักไป เห็นได้ชัดว่ารู้สึกแปลกหน้ากับสถานที่แห่งนี้อย่างยิ่ง ชายหนุ่มพลันเหลือบมองพวกเขาอย่างเย็นชาพลางเอ่ยขึ้นอย่างไม่อยากจะเชื่อว่า:
“คงไม่ใช่หรอกนะ พวกนายกระทั่งว่าที่นี่คือที่ไหนยังไม่รู้ก็ลงมาแล้ว?”
ทุกคนพยักหน้า ย่อมเป็นเช่นนั้น พวกเขาไม่รู้จริง ๆ ว่าที่นี่คือที่ใดกันแน่