กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 162 หอเสวียนจีเกิดเรื่อง (2)
เสวียนจิ่วตระหนักว่าเรื่องนี้เกี่ยวพันถึงความเป็นความตายของหอเสวียนจี จึงมุดผ่านช่องโหว่นั้นไปยังอีกฟากหนึ่งของกำแพงเช่นกัน
เมื่อมองทิวทัศน์ภายในกำแพง เขาก็เอ่ยถามขึ้นมาลอย ๆ ประโยคหนึ่ง:
“นายรู้ได้อย่างไรว่าตรงนี้สามารถเข้ามายังลานหลังหอเสวียนจีได้โดยตรง?”
เสวียนชิงตอบไปตามสัญชาตญาณ:
“ฉันย่อมต้องคุ้นเคยอยู่แล้ว ทุกครั้งที่ฉันแอบหนีออกไป ก็ไปทางนี้ทั้งนั้น...”
“หือ?”
เมื่อถูกสายตาอันเฉียบคมของเสวียนจิ่วตวัดมอง เสวียนชิงถึงเพิ่งรู้ตัวว่าพูดจาผิดไป จึงรู้สึกกระอักกระอ่วนใจอยู่บ้าง ไม่กล้ามองเสวียนจิ่วอีก