กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 48 มีความทรงจำบางส่วน
เนิ่นนานผ่านไป ฮวาซิงเหลียนจึงลืมตาทั้งสองข้างขึ้น
ในดวงตาคู่นั้นดูคล้ายแฝงไว้ด้วยแสงอันอ่อนโยนไร้ที่สิ้นสุด แตกต่างจากแววตาก่อนหน้านี้โดยสิ้นเชิง แม้จะยังคงมีรูปลักษณ์ของเด็กหญิงตัวน้อย แต่ทว่ากลิ่นอายนั้นกลับแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
ร่างกายกระโดดเบา ๆ นางร่วงลงมาจากชิงช้า ย่างก้าวเบาดุจดอกบัว เพียงครู่เดียวก็มาถึงเบื้องหน้าของเทพบุปผาและฮวาซิงเฉิง
“ท่านแม่”