ตอนที่ 310 การถ่ายทอดพังทลาย

ในขณะที่เสิ่นอวี้เริ่มรู้สึกว่าจิตวิญญาณเหนื่อยล้าจนเริ่มแตกซ่าน ‘หึ่ง...’

“ระลอกคลื่น” สายหนึ่งที่แผ่วเบาอย่างยิ่ง ทว่าชัดเจนเป็นที่สุด ได้ส่งผ่านพันธะเชื่อมดวงจิตวิญญาณ มาจากแกนกลางของดาวรุ่ง

นั่นไม่ใช่อารมณ์ความรู้สึก ไม่ใช่จิตสำนึก แต่เหมือนกับการตอบสนองตามสัญชาตญาณหลังจากยืนยันว่าได้รับสัญญาณแล้วมากกว่า ราวกับเสียงสะท้อนที่ดังขึ้นเป็นครั้งแรกในหุบเขาอันเงียบสงัด

จิตวิญญาณของเสิ่นอวี้กระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที เขารีบเสริมการวาดรายละเอียดของแบบจำลองให้เข้มข้นขึ้น โดยเฉพาะ “ความเป็นวงปิด” และ “ความสามารถในการคงสภาพด้วยตนเอง” ของการหมุนเวียน

“ความสนใจ” ของกฎเกณฑ์ดูเหมือนจะถูกดึงดูดเข้าแล้ว