กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“กัปตัน” เสิ่นลั่วเวยเอ่ยเสียงเบา สายตาจับจ้องไปที่ดาวรุ่ง “ตอนนี้เรามีทรัพยากรแล้ว ยานอวกาศก็กำลังซ่อมแซม ต่อไป...จะตามหาพื้นที่ปลอดภัยกว่านี้ หรือว่า...” เธอชะงักไปครู่หนึ่ง “จะลองทำอะไรบางอย่างให้ดาวรุ่งอยู่ที่นี่ดีคะ”
คำพูดของเธอตรงกับปัญหาที่เสิ่นอวี้กำลังชั่งน้ำหนักในใจพอดี
การตามหาจุดปักหลักแห่งใหม่ย่อมสำคัญ แต่ดาวรุ่งคือรากฐานในอนาคตของพวกเขา ดวงดาวดวงนี้เพิ่งจะได้ “อิ่มหนำสำราญ” จากการใส่ผลึกจมจำนวนมหาศาลลงไปจนตกสู่การหลับใหลเพื่อย่อยสลาย เหมือนกับทารกแรกเกิดที่ต้องการการดูแล ต้องการการชี้นำ ถึงจะเติบโตขึ้นมาได้อย่างแท้จริง