ตอนที่ 302 หวนคืนสู่ทะเลดวงดาว

รัศมีสีขาวน้ำนมไม่ได้สลายไปในชั่วพริบตา หากแต่เหมือนหมอกควันที่ถูกมือที่ไร้รูปค่อยๆ ปัดเช็ด จากหนาทึบกลายเป็นเจือจาง กระทั่งสุดท้ายเหลือเพียงละอองแสงละเอียดไม่กี่จุดที่กะพริบวูบหนึ่งบนฉากหลังของความว่างเปล่าอย่างสมบูรณ์ แล้วจึงเกิดการทำลายล้างไปอย่างไร้ร่องรอย

ความรู้สึกไร้น้ำหนักเล็กน้อยและความรู้สึกวิงเวียนแปลกประหลาดจากการข้ามมิติกาลเวลานั้นค่อยๆ เลือนหายไป สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือเสียงดังกึกก้องต่ำทุ้มอันมั่นคงของเครื่องยนต์ขับเคลื่อนยานแสงดาว ตลอดจนกลิ่นอายอันคุ้นเคยภายในสะพานเดินเรือที่ผสมผสานไปด้วยกลิ่นโลหะ น้ำมันหล่อลื่น และสารการชำระล้างหมุนเวียนอากาศ

เสิ่นอวี้ลืมตาขึ้น

ตรงหน้าคือข้อมูลการเดินทางและทิวทัศน์ภายนอกที่อัปเดตแบบเรียลไทม์ ซึ่งจวี่ฉายลงบนหน้าจอสังเกตการณ์หลัก