ตอนที่ 300 ปฏิบัติการกู้คืน

มันไม่ได้เงียบสงัดอย่างสมบูรณ์ เสียงดังหึ่งก้องของป่าทึบ เสียงปะทุของเปลวเพลิง แม้กระทั่งเสียงลมหายใจที่พยายามสะกดไว้ของคนในตระกูลก็ยังคงอยู่

ทว่าเสียงเหล่านี้ราวกับถูกกั้นด้วยฟิล์มโปร่งแสงบางเฉียบชั้นหนึ่ง จนกลายเป็นแผ่วไกลและเลือนราง

การสั่นสะเทือนความถี่ต่ำในระดับที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าซึ่งเป็นของ “มิติ” เองได้เข้ามาแทนที่ กลายเป็นแกนหลักในการรับรู้ การสั่นสะเทือนนั้นไม่บาดหู ทว่าแฝงความยิ่งใหญ่ไพศาลที่ทำให้มโนจิตต้องเคร่งขรึมลงโดยไม่รู้ตัว

จากนั้น จึงเป็นแสง

มันไม่ได้ส่องลงมาจากด้านบนหรือทิศทางใดทิศทางหนึ่ง

แต่ผุดขึ้นจากแกนกลางมิติอัน “หนาทึบ” นั้น จากใจกลางแถบธารฝุ่นแสงที่หมุนวน ค่อยๆ “แผ่ซึม” รัศมีแสงสีขาวน้ำนมอันบริสุทธิ์นุ่มนวลออกมาราวกับหยดหมึกลงในน้ำใส