กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“สุดยอดไปเลย...”
ในที่สุดเก๋อลู่ก็หาเสียงตัวเองเจอ เขาเหาะไปลอยอยู่เหนือผลึกก้อนสีน้ำเงินเข้มขนาดเท่ากำปั้นที่เพิ่งถูกเก็บเกี่ยวลงมา ภายในก้อนนั้นมีเมฆดวงดาวหมุนเวียนไหลผ่าน แม้จะสัมผัสไม่ได้ แต่แววตากลับเปี่ยมไปด้วยความหลงใหล
“ความบริสุทธิ์ของพลังงานระดับนี้... จังหวะกฎเกณฑ์ตามธรรมชาติแบบนี้... นี่มันยิ่งกว่าผลึกจมทะเลดวงดาวที่ผ่านการสกัดด้วยฝีมือมนุษย์ชิ้นไหนๆ ที่ฉันเคยเห็นมาเสียอีก มัน... มันดู ‘มีชีวิต’ กว่ามาก กัปตัน ของสิ่งนี้ต้องสกัดเป็นผลึกจมคุณภาพระดับสูงสุดได้แน่นอน ไม่แน่อาจจะมีเอฟเฟกต์พิเศษด้วยซ้ำ”
เสียงของจวี่ดังขึ้นในจิตสำนึกของเสิ่นอวี้ได้ถูกจังหวะ พร้อมกับระลอกข้อมูลที่ใกล้เคียงกับคำว่า “อัศจรรย์ใจ” ซึ่งพบได้ยากยิ่ง