กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“ซูเนี่ยนซิน ผมคือเสิ่นอวี้” เสิ่นอวี้พยายามควบคุมน้ำเสียงให้สงบนิ่งที่สุด ทว่าความอ่อนแอและความแหบพร่ากลับไม่อาจปกปิดได้มิด “พวกเรากำลังเผชิญหน้ากับความยากลำบาก แหล่งพลังงานของยานแสงดาวใกล้หมดลงเต็มที เสบียงอาหารและออกซิเจนสำรองกำลังจะก้นหม้อ ติดอยู่ในเขตดาวที่ไม่คุ้นเคย ต้องการความช่วยเหลือฉุกเฉิน”
“สวรรค์ช่วย...” ทางฝั่งซูเนี่ยนซินมีเสียงสูดหายใจลึกดังลอดมา พร้อมกับเสียงใบไม้ของพืชบางชนิดเสียดสีกันอย่างรวดเร็วเป็นเสียงซ่าดังอยู่เบื้องหลัง “ฉันสังหรณ์ใจไม่ดีอยู่แล้วเชียว! หลังจากการติดต่อเรื่องเฟิร์นกำจัดมลพิษครั้งก่อน พวกนายก็ขาดการติดต่อไปนานขนาดนี้...”
“ฉันพอจะแบ่งอาหารกับผลึกจมทะเลดวงดาวให้นายได้บ้าง”